Mijn allerliefste lief, 4 jaar!

Hoera 4 is a post from ~Kim & Nijs~.

Karma is een Sanskriet woord en betekent handeling en verwijst naar activiteiten die we verrichten met lichaam, spraak en geest. Deze activiteiten laten indrukken of zaadjes op onze geestesstroom achter, die rijpen tot ervaringen wanneer aan de juiste voorwaarden wordt voldaan. De zaadjes van onze activiteiten gaan met ons mee van het ene leven naar het andere en gaan dus niet verloren. Als we echter geen oorzaak of karma creëren voor iets, dan zullen we ook de gevolgen niet ervaren: als een boer geen tarwe zaait, zal er ook geen tarwe groeien.

Als een gemotiveerde activiteit pijn en ellende tot gevolg heeft voor anderen, dan wordt het een negatieve, destructieve of ondeugdzame activiteit genoemd. Als een activiteit bewust gewild geluk veroorzaakt, wordt hij positief, constructief of deugdzaam genoemd. Activiteiten zijn niet inherent goed of slecht, maar worden alleen zo genoemd overeenkomstig het gevolg dat ze veroorzaken voor degene die de actie doet. Positieve acties veroorzaken prettige ervaringen voor de dader, en negatieve acties veroorzaken problemen en negatieve ervaringen voor de dader.

De werking van oorzaak en gevolg op onze geestesstroom is wetenschappelijk. Alle gevolgen ontspringen uit oorzaken die in staat zijn hen voort te brengen. Als we appelzaadjes zaaien, zal er een appelboom groeien en geen Spaanse peper. Als we Spaanse peperzaadjes zaaien, zal er Spaanse peper groeien en geen appelboom. Als we positieve activiteiten verrichten, zal geluk volgen en als we negatieve activiteiten verrichten, zullen problemen het resultaat zijn. Alle geluk en voorspoed die we in ons leven ervaren, zijn dus veroorzaakt door onze eigen positieve activiteiten in het verleden. Evenzo zijn al problemen veroorzaakt door onze eigen destructieve activiteiten.

Info geleend van http://www.maitreya.nl/boeddhisme-intro-karma.htm.
Dit logje staat niet open voor reacties. Als je toch de behoefte voelt om te reageren dan kan dat via het mailformulier (linksboven).

Karma is a post from ~Kim & Nijs~.

Normaliter ben ik namelijk best wel dol op mijn -stiekem want weigerende pinpas gekregen van P.- horloge. Hij is niet alleen mooi (met roze) maar ook zer functioneel, want geeft de tijd aan en geeft mij het gevoel gekleed te zijn. Hij doet ook al, jarenlang trouwe dienst, nou ja goed, tweeenenhalf jaar om precies te zijn maar nu dus niet meer. Heeft hij trouwens wel vaker een handje van, ineens ophouden met tikken maar dan is het een kwestie van het terugdraai of verderdraaiknopje indrukken of uittrekken et voilá. Maar nu dus niet en dat vond ik stom en zeer onhandig, vooral nadat ik zo’n 5 keer in een uur tot de conclusie kwam dat het nog steeds even laat was.

Ik zie u nu denken "so hee Kim wat een gezeik over een horloge, ff een nieuw batterijtje erin, probleem opgelost, ophouden met mauwen, klaar". Maar zo eenvoudig was het niet, dat snapte u vast al wel anders kwam er geen logje! Toevallig bevonden wij ons tussen het winkelend publiek in Brabants metropool en schoten wij ‘watch’ in.

Maar bij ‘watch’ vervangen ze in het weekend (het meisje sprak met uitroeptekens ‘in het weeheekend vervangen wij geen batterijtjes’). Bij de volgende winkels was er achtereenvolgens niemand in de werkplaats, deden ze alleen daar aangeschafte horloges, kon ik hem inleveren om hem dagen later weer op te halen. Ik ben dus niet zo bij de tijd op dit moment…en dat vind ik stom!

Stom is a post from ~Kim & Nijs~.

In de praktijk betekende dit dat mijn kleine mannetje echt de hele dag buiten heeft gespeeld, sneeuwballen heeft gemaakt, naar oma L. is gelopen door de sneeuw en ‘s avonds nog enorm heeft kunnen sleeën (en dit helemaal geweldig vond). Nijs hartje sneeuw.

* Knaken, staat ongeveer gelijk aan kraken, knarsen, knisperen en krakken.

Uitspraak van de dag is a post from ~Kim & Nijs~.

Zijn moeder zag ik intussen blikken werpen op Nijs, die zoet van zijn frietjes aan het eten was en een incidentele bitterbal. Intussen gezellig kletsend met ons over vanalles en nog wat. Het jongetje kiepte onderwijl verder op zijn stoel waar zijn moeder hem ternauwernood kon redden van het maken van een enorme kamikaze-achtige doodsprong van zijn stoel (die op twee poten aan het wiebelen was). Dit overigens na een zeurpartij over een McKroket die terugebracht moest worden vanwege de aanwezigheid van saus.

Nijs keek af en toe eens naar zijn buurman. Hij had ook al heel snel genoeg van zijn Happy Meal, dat is ook wel eens anders . Hij vroeg met een lief stemmetje of hij zijn (zelf gekozen) fruit op mocht eten. Eenmaal ontdaan van deksel en met in elkaar gezet vorkje begon hij rustig al het fruit uit het bakje op te prikken, alleen de sinaasappel, die vond hij niet zo lekker. De rest at hij helemaal op. De moeder had intussen ogen als schoteltjes en zei tegen haar zoontje ‘kijk eens naar dat jongetje daar, die zit gewoon stil op zijn stoel en eet al zijn fruit op’. En ik? Ik zwol op van trots… Omdat mijn jongetje gewoon de allerknapste, allerstoerste en de allerliefste was.. 

Trots met een hoofdletter is a post from ~Kim & Nijs~.

Ergens verwacht ik altijd dat er overal om de hoek milieu/plasticinspecteurs ons op staan te wachten om ons met een vermanende blik streng toe te spreken ‘heeft u alweer zo weinig plastic verzameld mevrouw K?’. Complete nonsense natuurlijk maar ik conformeer me nu eenmaal graag aan opgelegde wet-en regelgeving. Had u niet verwacht he, maar eens een ambtenaar… Zo komt het dat ons mini-schuurtje helemaal tot de nok toe gevuld is met plastic zakken met, juist ja, plastic.

Als er een prijs zou worden uitgeloofd voor beste plastic-inzamelaarster van de straat, misschien zelfs wijk dan ding ik ongetwijfeld mee naar hoofdprijs… 

Plastic heroes is a post from ~Kim & Nijs~.

Op geheel eigen wijze krijsten de kinderen intussen dat we toch echt nu meteen en onmiddellijk extra kerstverlichting moesten zouden gaan kopen. Ze duldden geen tegenspraak, noch uitstel. Want zo stelden zij ‘we hadden immers beloofd om vandaag de kerstboom te gaan zetten’. Met -in mijn achterhoofd- een bij elkaar gespaarde bon van de kwantum van €15,- in het vooruitzicht waarvan ik allerlei kitcherig, glimmend en fonkelend kerstspul zou gaan kopen vertrokken wij richting meubelplein.

In de auto zwol het stemmetje aan ‘idioot die je bent’, ‘Ikea op zaterdag’ hoonde ze, ‘dat je daar intrapt’. De frons op het voorhoofd van P. werd ook steeds groter. Eenmaal aangekomen renden de kinderen meteen af op een hysterische, opblaasbare groene kerstboom voor de ingang met snoep erin. It figures. Om op een drafje de weg te vervolgen richting het grootste exportproduct uit Scandinavië.

Intussen voelde ik mijn oksels klam worden samen met mijn handpalmen. Ik zette me alvast schrap. Wat we in het restaurant aantroffen overtrof mijn stoutste verwachtingen. Overal gillende kinderen, bejaarden, een grote krioelende mensenmassa. Nadat we de kinderen achter een bord gehaktballen hadden geplant keken we elkaar eens aan. De klamme oksel was intussen drijfnat. De temperatuur binnen gestegen tot tropische waarden ‘en we hadden nog steeds geen kerstlichtjes’ dacht ik intussen paniekerig bij het idee om de halve winkel nog door te moeten richting kerstassortiment voor de kassa’s.

Eenmaal beneden vervolgde ik de short-cut. Voordeel als Ikea je bijna-buurman is. Je hoeft niet de hele winkel door om uiteindelijk het laatste halfuur door te brengen in de rij bij de kassa’s. Intussen roepend ‘rustig kindjes’, ‘niet zo gillen’, nee niet aankomen’, ‘dat is geen speelgoed’, ‘we zijn al bijna aan de beurt’, ‘het duurt niet lang meer’.
In de auto keek ik P. aan ‘lag het aan mij?’ vroeg ik. ‘Nee hoor schat, het ligt niet aan jou, we gaan gewoon nooit meer op zaterdaf naar de Ikea’. Thank god a man who understands me!

Kerst-toestanden is a post from ~Kim & Nijs~.

Over het algemeen genomen kan ik blauwe brieven ook wel waarderen. Ik regel altijd alles goed dus meestal geen grote aanslagen en goed nieuws. Hypotheekrenteaftrek bijvoorbeeld. Zo ook vandaag. Een blauwe enveloppe op de deurmat. Snel scheur ik de enveloppe open ‘wat nu weer’ denk ik nog. Heb net de kinderopvangtoeslag voor 2010 stopgezet (dit na het ontvangen van een enorme beschikking voor heel 2010). Ik vroeg me daarbij overigens ernstig af aarom ze niet begrijpen dat mijn kind op 23-02 4 wordt en dan geen gebruik meer maakt van kinderopvang?

Snel scande ik de brief; mijn oog stopte bij het zinnetje "nihiltarief voor zeer zuinige personenauto;s" bla bla houder personenauto, bla bla ‘lage CO2 uitstoot’, bla bla. ‘Per 1 januari bent u geen motorrijtuigenbelasting meer verschuldig’. ‘U voldoet, bla bla in aanmerking komen voor nihiltarief’. Ergo: ik ben een gelukkig mens. Nihiltarief, zou je je daarop kunnen abonneren??

Brief is a post from ~Kim & Nijs~.

Deze week heb ik insect-wise mijn week niet zo. Van de week trof ik tot mijn grote afschuw een verschrikkelijke groene kever aan op mijn wasrek op zolder!!. Gelukkig was daar mijn redder in nood. Gisteren was er een nest vliegende mieren ontploft in mijn achtertuintje. Waar halen ze trouwenshet gore lef vandaan om juist in mijn achtertuin te gaan zitten? Nu vraag ik u. Een tuinslang en een paar kordate slippers van held P. maakten gelukkig vlug een einde aan de insectengolf in mijn achtertuin. Needless to say dat ik amper buiten durfde te komen. Vanavond bleek dat we iets niet snel genoeg in de kliko hadden gegooid… die conclusie trok ik nadat het raam van de garage onder de groene vliegen zat *bleh*.

Gisterenavond zat ik nietsvermoedend op de WC, tijdschriftje erbij. *Pomtiedom tralala* *fluit*. Net toen ik het eerste wc-papiertje had afgescheurd ontdekte ik tot mijn afgrijzen onderstaand insect op de wc deur. Gillend en krijsend verliet ik de wc. Hijgend van schrik kwam ik boven aan waar P. zich nietsvermoedend stond te scheren (overigens wel enigzins gealarmeerd door mijn gekrijs). *Haal het weg, er zit ZO’N (wijds armgebaar) SPRINKHAAN op de wc*. Half hyperventilerend liep ik achter P. aan. Eerst wilde hij me nog wijsmaken dat hij vast wel al weg zou zijn. "Yeah rigth" dacht ik. Ik dacht "ik sluit je net zo lang in de wc op tot je hem gevangen hebt". Dat deed ik natuurlijk niet. Ik keek hem met mijn allerliefste onschuldige smekende meisjesblik aan. Het werkte. P. ving hem, in een bakje van de chinees. Mijn held van de dag )

Ps. In mijn wc gaat het raampje voorlopig niet open, dat begrijpt u. En trouwens, ook de rest blijft even hermetisch afgesloten. Tot nader order.
Ps. 2. Dat schrootje in het toilet is zo’n 10 cm groot. Dat maakt hem er zo’n hele 7 :-/

Doos III is a post from ~Kim & Nijs~.

Wij stadsmeisjes poepen niet, nou ja misschien heel af en toe. Maar als we het doen dan ruikt dat citroentjesfris*. Gelukkig komt dat maar heel zelden voor hoor. Stel je eens voor zeg, het idee alleen al. Soms, heel soms (thank god for that) wordt je met je neus op de kale blote feiten gedrukt. Nature calls, zeg maar. Van een ander welteverstaan.

Zo liep ik afgelopen week (voor het gewraakte touwtjesincident) de wc in van ons plaatselijke golfslagbad. Nietsvermoedend rukte ik een deurtje open, het middelste. Daar temidden van een miezerig straaltje water, bedoeld om de vloer schoon te houden (as if) trof ik tot mijn enorm afgrijzen, een weerzinwekkende drol aan. Ja mensen, gewoon een poep. Ordinaire kak. Het stadsmeisje in mij riep ‘ieuw’, ‘blergh’, gadverdamme’, *ingehouden  schuttingtaal*, ‘OMG’, ‘dit ga je niet menen’. De mama in mij zei echter ‘Kom Nijs, we gaan even naar een andere wc, deze is een beetje vies’…Het stadsmeisje wordt ook volwassen.

*Puntjevanjeneus-wijsheid.

Doos II is a post from ~Kim & Nijs~.